Αν ανήκετε στους ανθρώπους που θεωρούν απαραίτητη ηλεκτρική συσκευή για το σπίτι μία καφετιέρα με χρονοδιακόπτη, ώστε να ξυπνάτε και να είναι ήδη έτοιμος ο καφές, μυρωδάτος και αχνιστός μέσα στο αγαπημένο σας φλυτζάνι, είναι φανερό ότι είστε ένας λάτρης του είδους. Αν όμως πίνετε πάνω από 3 φλυτζάνια καφέ την ημέρα, ίσως να είστε ένας εθισμένος λάτρης του είδους...
Η καφεΐνη που περιέχεται στον καφέ, όταν καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες, έχει ορισμένες θετικές επιδράσεις στον οργανισμό, π.χ. προκαλεί εγρήγορση και βελτιώνει τις πνευματικές ικανότητες, ενώ σε ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα δρα βρογχοδιασταλτικά και μειώνει τις κρίσεις άσθματος. Σε μεγαλύτερες όμως ποσότητες (πάνω από 4 φλυτζάνια καφέ ημερησίως) μπορεί να έχει αρνητικές επιδράσεις, ιδιαίτερα στο νευρικό σύστημα, προκαλώντας αϋπνία, νευρικότητα και άγχος, ενώ σε πολύ μεγάλες ποσότητες (περίπου 75 φλυτζάνια) παρατηρείται δηλητηρίαση που λέγεται καφεϊνισμός και μπορεί να προκαλέσει και το θάνατο. Σε κάθε περίπτωση, η επίδραση που έχει η καφεΐνη εξαρτάται από τον καθε άνθρωπο και την ανοχή του οργανισμού του.
Για εκείνους που είναι ευαίσθητοι στον καφέ και τους πειράζει εύκολα, υπάρχουν τέσσερις λύσεις. Η μία είναι... να τον κόψουν! Η δεύτερη είναι να δοκιμάσουν διάφορα υποκατάστατα που μοιάζουν με καφέ αλλά είναι μίγμα χαρουπιού, σικορέ, σίκαλης, σταριού, κριθαριού κ.α. Μία άλλη λύση είναι ορισμένα άλλα ροφήματα τα οποία περιέχουν μεν καφεΐνη, αλλά σε κάπως μικρότερη ποσότητα, όπως το τσάι και το κακάο. Και τέλος, αν στο θέμα της γεύσης δε γίνεται συμβιβασμός, υπάρχει και ο καφές ντεκαφεϊνέ, δηλαδή κανονικός καφές που έχει υποστεί μία επεξεργασία αποκαφεϊνοποίησης.
Η αποκαφεϊνοποίηση γίνεται με διάφορες μεθόδους. Η πιο διαδεδομένη είναι με τη χρήση κάποιου χημικού διαλύτη. Οι διαλύτες χρησιμοποιούνται απ' ευθείας στους κόκκους του καφέ, απομακρύνοντας την καφεΐνη. Ακόμη υπάρχουν οι μέθοδοι του νερού, του ατμού, του διοξειδίου του άνθρακα, σχεδόν όλες, όμως, γίνονται παράλληλα με χρήση κάποιων χημικών. Αυτή που κατά τα λεγόμενα δεν φέρνει τους κόκκους του καφέ σε επαφή με χημικά είναι η Ελβετική μέθοδος νερού. Όμως, άντε βρες ποιος ντεκαφεϊνέ καφές έχει γίνει με αυτή τη μέθοδο. Χώρια που ο ντεκαφεϊνέ έχει κατηγορηθεί ότι ίσως να ανεβάζει την ApoB, μία προτεΐνη που συνδέεται με την κακή χοληστερόλη LDL και τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων...
Μετά από όλα αυτά, πάντως, προσωπικά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι από όλα ίσως είναι καλύτερο ένα, άντε δύο, άντε σε μεγάλα κέφια τρία φλυτζάνια (μέχρι εκεί) κανονικού, κανονικότατου καφέ - πολύ δε περισσότερο παρέα με δυο-τρία cantuccini με αμύγδαλο. Γιαμ-γιαμ!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου