Σκεφτήκατε ποτέ ότι θα μπορούσατε να μετακινήσετε ένα αντικείμενο με τη δύναμη του μυαλού σας;

To Star Wars Force Trainer αποτελεί ένα ξεχωριστό προϊόν που φέρνει επανάσταση στο χώρο των παιχνιδιών και της διασκέδασης. Στόχος του παιχνιδιού είναι να μπορέσετε να ανυψώσετε τη σφαίρα μέσα από το σωλήνα χωρίς να την αγγίζετε με τα χέρια, παρά μόνο με τη "δύναμη" του μυαλού!

Με τη χρήση νευρικού αισθητήρα το εγκεφαλικό στέλεχος του "The Force Trainer" περιλαμβάνει μια συσκευή προηγμένης τεχνολογίας η οποιά τοποθετείται στο κεφάλι μας και η οποία έχει την δυνατότητα με τη χρήση νευρικού αισθητήρα να διαβάζει και να ερμηνεύει τα εγκεφαλικά σας κύματα.



Καθώς εσείς συγκεντρώνεστε, παράγονται εγκεφαλικά κύματα τύπου Βήτα (Beta). Αυτή η πληροφορία μετατρέπεται σε ψηφιακό σήμα και μεταφέρεται στον πύργο ασύρματα, κάνοντας την μπάλα να σηκώνεται και να πέφτει.

Ίσως το νερό της Γης δεν είναι τόσο γήινο

Η ανακοίνωση της NASA, προ ολίγων ημερών, ότι όντως η Σελήνη διαθέτει νερό και μάλιστα σε σημαντικές ποσότητες, καθιστά επίκαιρο το ερώτημα της προέλευσης του νερού της Γης. Μια νέα γαλλική επιστημονική θεωρία υποστηρίζει ότι, αντίθετα με την κυρίαρχη αντίληψη –πως το νερό στην ατμόσφαιρα και τους ωκεανούς προήλθε από τους ατμούς που προκλήθηκαν από την έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα στην πρώιμη Γη- το νερό δεν αποτελούσε καθόλου μέρος του ίδιου του πλανήτη μας, αλλά προήλθε από το διάστημα. Σύμφωνα με τον Φρανσίς Α. του Εργαστηρίου Επιστημών της Γης του πανεπιστημίου «Κλοντ Μπερνάρ» της Λιόν και του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), η αναταραχή που επικρατούσε στις παρυφές του ηλιακού μας συστήματος πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, οδήγησε αστεροειδείς καλυμμένους με πάγο να προσκρούσουν στη Γη, μόλις 100 εκατ. χρόνια μετά τον αρχικό σχηματισμό των πλανητών. Έτσι, αν ισχύει αυτή η θεωρία, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Nature”, το γήινο νερό είναι τελικά εξωγήινο. Οι διαστημικές υπηρεσίες και οι επιστήμονες γενικότερα έχουν συμπεράνει ότι όπου υπάρχει ζωή, πρέπει να υπάρχει νερό.
Η αντίληψη σήμερα που επικρατεί είναι ότι το γήινο νερό προήλθε βασικά από την έκλυση των ηφαιστειακών αερίων μέσα από τις αλλεπάλληλες εκρήξεις στα πρώτα στάδια της Γης.
Όπως εκτιμά ο Α., κάποια στιγμή, όταν πια οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είχαν σχηματιστεί, «ανέλαβαν» την εκκαθάρισή του από «ξέμπαρκα» ουράνια σώματα κι έτσι –εξαιτίας της ισχυρής βαρύτητάς τους- έστειλαν με ορμή προς όλες τις κατευθύνσεις (και προς τη νεοσύστατη Γη) μια σειρά από παγωμένους αστεροειδείς.

Μετά την πρόσκρουσή τους, οι εξωγήινοι πάγοι διαπέρασαν την επιφάνεια της Γης και εισχώρησαν στο μανδύα (που βρίσκεται μεταξύ της επιφάνειας και του πυρήνα του πλανήτη μας) και το νερό εξαπλώθηκε στο εσωτερικό και στην επιφάνεια, με συνέπεια –μεταξύ άλλων- να καταστεί εφικτή πια η μετακίνηση και τριβή των τεκτονικών πλακών.

Άγνωστο παραμένει τι συνέβη με την Αφροδίτη και κατέληξε να αποτελεί σήμερα μια πύρινη μπάλα, αλλά δεν αποκλείεται να συνέβη κάτι ανάλογο με τη Γη κατά τα πρώτα στάδια της.

Γιγάντιο παγόβουνο απειλεί την Αυστραλία

Ένα γιγάντιο παγόβουνο, δύο φορές μεγαλύτερο από το Χονγκ Κονγκ, κατευθύνεται προς την Αυστραλία. Οι αρχές εξέδωσαν προειδοποίηση προς τους ναυτικούς ότι πλησιάζει προς τα νοτιοδυτικά παράλια της χώρας.

Η μετεωρολογική υπηρεσία ανακοίνωσε ότι το συγκεκριμένο κομμάτι πάγου αποκολλήθηκε από την από την Κρηπίδα Πάγου Ρος της Ανταρκτικής πριν από μια δεκαετία και εντοπίστηκε μέσω δορυφόρου. Έχει εμβαδόν 140 τ.χλμ., μήκος 19χλμ και πλάτος 8.

Το τεράστιο παγόβουνο με την ονομασία «Β17Β», σιγά σιγά θα διαλύεται σχηματίζοντας μικρότερα παγόβουνα καθώς θα πλησιάζει σε θερμότερα ύδατα δήλωσε ο παγετωνολόγος Νιλ Γιανγκ της αυστραλιανής υπηρεσίας εξερεύνησης της Ανταρκτικής.

Σύμφωνα με τον ειδικό επιστήμονα και τα μικρότερα παγόβουνα είναι εξίσου επικίνδυνα για την ναυσιπλοϊα.

Τέτοια περιστατικά συμβαίνουν μία φορά στα 100 χρόνια.

Η κλιματική αλλαγή και η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη οφείλεται κυρίως στην ανθρώπινη δραστηριότητα και είναι κάτι που αφορά όλους μας.

Η επιστήμη της νιφάδας!

Είμαστε μια ανάσα πριν τα Χριστούγεννα, η θερμοκρασία έπεσε και ο χειμώνας μοιάζει να είναι κοντά! Επιτέλους! Το δελτίο καιρού προειδοποιεί για χιονόνερο! Χα! Εντάξει, δε θα αποκλειστούμε κιόλας, αλλά, κάτι είναι κι αυτό.
Οι πρώτες νιφάδες του χιονιού κάνουν την εμφάνισή τους ασκώντας εξαιρετική γοητεία σε μικρούς και μεγάλους με τους υπέροχους σχηματισμούς και τη ντελικάτη ομορφιά τους. Δεν είναι μυστικό ότι οι νιφάδες έχουν απασχολήσει και τους επιστήμονες, καθώς Φυσικοί έχουν μελετήσει τους κρυστάλλους του χιονιού και του πάγου δίνοντας πολύτιμα συμπεράσματα σχετικά με τους πολύπλοκους σχηματισμούς των κρυστάλλων αυτών που δεν αποτελούνται παρά από νερό, δηλαδή υδρογόνο και οξυγόνο. Αυτό που φαίνεται να καθορίζει τη δομή που θα έχει καποιος κρύσταλλος, είναι η θερμοκρασία, αλλά κυρίως η υγρασία της ατμόσφαιρας τη στιγμή που αυτός δημιουργείται. Όσο πιο πολλή η υγρασία, τόσο πιο πολύπλοκα θα είναι τα σχήματα των κρυστάλλων. Πάντως, είναι εντυπωσιακό ότι κάθε κρύσταλλος χιονιού είναι μοναδικός και δε μοιάζει με κανέναν άλλο!
Ειδικά για τα παιδιά, υπάρχουν θαυμάσια κιτ με τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν κρυστάλλους και να κάνουν τα δικά τους πειράματα μελετώντας κρυστάλλους με πάγο, αλλά και ζάχαρη, ή αλάτι. Κάντε μία βόλτα από το Caeleste ή επισκεφθείτε το site του για περισσότερες πληροφορίες.

Επετειακό τηλεσκόπιο Dobsonian

Ονομάστηκε επίσημο προϊόν του Διεθνούς Έτους Αστρονομίας 2009, ως φόρος τιμής σε όσους μας έφεραν ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση του κόσμου που μας περιβάλλει.

Τέσσερεις αιώνες μετά το πρώτο στοιχειώδες τηλεσκόπιο που έμελε να
ενθουσιάσει μια συνεχώς αυξανόμενη αστρονομική κοινότητα και με την ευκαιρία
του Διεθνούς Έτους Αστρονομίας 2009, η Celestron κυκλοφόρησε το DOBSONIAN FirstScope 76 με τυπωμένα επάνω στον οπτικό σωλήνα τα ονόματα τόσο του Γαλιλαίου, όσο και πολλών αξιοσημείωτων αστρονόμων ανά τους αιώνες!

Για πολλούς έχει χαρακτηριστεί το τηλεσκόπιο που πρέπει να έχει ο καθένας που έχει κάποιο ενδιαφέρον για την αστρική παρατήρηση, αφού το μικρό του μέγεθος και η καλές επιδόσεις του στον ουρανό το καθιστούν προσιτό για τον κάθε ένα.

Επιπλέον αν δεν έχετε διάθεση να κάνετε αστρονομικές παρατηρήσεις, μπορείτε πολύ εύκολα να το χρησιμοποιήσετε ως διακοσμητικό στο δωμάτιο ή το καθιστικό.

Το επετειακό τηλεσκόπιο της Celestron μπορείτε να το βρείτε στο www.caelesteshop.gr, όπου θα βρείτε και λεπτομερείς αναφορές των χαρακτηριστικών του.

Όταν άνοιξε το Γιβραλτάρ Κατακλυσμιαία πλημμύρα γέμισε τη Μεσόγειο σε μήνες

Η πλημμύρα που γέμισε τη Μεσόγειο πριν από 5,33 εκατομμύρια χρόνια ήταν τόσο σφοδρή ώστε η όλη διαδικασία ολοκληρώθηκε σε διάστημα από λίγους μήνες μέχρι δύο χρόνια, μαρτυρούν τα ίχνη ενός υποβρύχιου καναλιού στην περιοχή του Γιβραλτάρ.

Πριν από περίπου 5,6 εκατομμύρια χρόνια υπήρχε στο Γιβραλτάρ ένας ισθμός που ένωνε την Ισπανία με την Αφρική και απέκοπτε τη Μεσόγειο από τον Ατλαντικό. Η θάλασσα σταδιακά εξατμιζόταν, μέχρι που η στάθμη της έπεσε 1.500 με 2.700 μέτρα κάτω από το επίπεδο του γειτονικού ωκεανού.

Και καθώς η αλατότητα της Μεσογείου αυξανόταν, τα νερά της σταδιακά απονεκρώνονταν.
Προηγούμενες μελέτες υποδείκνυαν ότι η πλημμύρα που ξαναγέμισε τελικά τη Μεσόγειο διήρκεσε από 10 έως αρκετές χιλιάδες χρόνια. Η νέα έρευνα, που βασίστηκε σε δεδομένα από γεωτρήσεις και σεισμικές μετρήσεις, δείχνει ότι η πλημμύρα ήταν πολύ πιο απότομη από ό,τι νόμιζαν οι επιστήμονες, και εξελίχθηκε με διαφορετικό μηχανισμό.

"Τα γεωφυσικά δεδομένα υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας τεράστιας ράμπας, πλάτους αρκετών χιλιομέτρων, που κατηφόριζε από τον Ατλαντικό στην αποξηραμένη Μεσόγειο" γράφουν οι Ισπανοί ερευνητές στο περιοδικό Nature.

Η μελέτη αποκάλυψε μάλιστα ένα κανάλι 200 χλμ, το οποίο διανοίχτηκε στο βυθό από νερά που κυλούσαν με ταχύτητα 300 χιλιομέτρων την ώρα. Η απότομη πλημμύρα ανέβαζε τη στάθμη της Μεσογείου έως και κατά 10 μέτρα την ημέρα, εκτιμά η ομάδα του Ντανιέλ Γκαρθία-Καστελάνος στο Ινστιτούτο Γεωεπιστημών της Βαρκελόνης.

Η ροή ήταν τριπλάσια από του Αμαζόνιου.

Το πολύ ενδαφέρον άρθρο προέρχεται από την ιστοσελίδα www.in.gr

Έχετε αναρωτηθεί πως διαβάζετε;

Η ικανότητα που έχει κανείς να διαβάζει είναι κάτι πολύ περισσότερο από το να μπορεί να αναγνωρίζει γραφικούς χαρακτήρες. Η διαδικασία του διαβάσματος περιλαμβάνει σύνθετες οφθαλμικές κινήσεις που επηρεάζονται από τα φυσικά χαρακτηριστικά και το περιεχόμενο του ίδιου του κειμένου.

Καθώς διαβάζετε αυτές τις γραμμές τα μάτια σας δεν μετακινούνται απλά κατά μήκος του κειμένου. Στην πραγματικότητα, μια σταθερή εικόνα των λέξεων μπορεί να σχηματιστεί όταν τόσο τα μάτια όσο και το κείμενο είναι ακίνητα. Συνεπώς, οι κινήσεις των οφθαλμών κατά τη διάρκεια του διαβάσματος χαρακτηρίζονται από μια εναλλαγή ανάμεσα σε περιόδους ταχειών κινήσεων (saccades) και φιξαρισμάτων (fixations).

Ακόμα και κατά τις φάσεις φιξαρίσματος όμως, τα μάτια μας κάνουν μικρές τρεμώδεις κινήσεις, έτσι ώστε οι αισθητήρες του αμφιβληστροειδούς (τα κονία και τα ραβδία) να μην υφίστανται κόπωση. Το μέσο μήκος των ταχειών κινήσεων των ματιών είναι περίπου δύο βαθμοί οπτικής γωνίας (6 με 8 χαρακτήρες) και η μέση διάρκεια φιξαρίσματος για κάποιον έμπειρο αναγνώστη είναι περίπου 200 με 250 ms. Περιττό να πούμε ότι μπορεί να υπάρξουν μεγάλες διαφοροποιήσεις από άνθρωπο σε άνθρωπο, όπως μπορεί να υπάρξουν διαφοροποιήσεις τόσο στο μήκος των ταχειών κινήσεων όσο και στο χρόνο φιξαρίσματος στο ίδιο το άτομο καθώς διαβάζει ένα συγκεκριμένο κείμενο.

Μπορεί να παρατηρήσατε καθώς διαβάζατε την προηγούμενη παράγραφο, ότι οι κινήσεις των ματιών σας (χωρίς να αναφερόμαστε σε αυτές που ενδεχομένως επιστρέψατε στην πρώτη γραμμή του κειμένου) δεν ήταν πάντοτε από τα αριστερά προς τα δεξιά, αλλά περιστασιακά είχαν την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτές οι αντίστροφες κινήσεις ονομάζονται παλινδρομήσεις (regressions) και συμβαίνουν σε ποσοστό περίπου 10 με 20 τοις εκατό του χρόνου διαβάσματος ενός έμπειρου αναγνώστη. Αυτές φαίνεται να συμβαίνουν όταν ο αναγνώστης έχει δυσκολία στην κατανόηση του κειμένου ή όταν περνά γρήγορα στον επόμενο στόχο φιξαρίσματος.

Εάν θέματα σαν αυτά σας ενδιαφέρουν, επισκεφτείτε τον ιστότοπό μας www.caelesteshop.gr και θα διαπιστώσετε ότι μπορείτε να ανακαλύψετε τον κόσμο ξανά από την αρχή.

"SeaΟrbiter"

Ο SeaΟrbiter είναι ένας τεράστιος υπερσύγχρονος σταθμός ωκεανογράφησης σε σχήμα ιππόκαμπου. Το σχέδιο είναι του γάλλου αρχιτέκτονα Ζακ Ρουζερί και η κατασκευή του αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα.

Ο θαλάσσιος σταθμός θα έχει 51 μέτρα ύψος και χρειάζονται γύρω στα 35 εκατ. ευρώ για την κατασκευή του. Θα έχει επίσης την δυνατότητα να ταξιδεύει κάθετα μέσα στο νερό.

Αυτό σημαίνει ότι ένα μέρος του θα παραμένει μόνιμα βυθισμένο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, προσφέροντας έτσι τη δυνατότητα απρόσκοπτης εξερεύνησης των βυθών.

«Μέχρι στιγμής οι ωκεανογράφοι έχουν τη δυνατότητα να βουτούν για περιορισμένο χρονικό διάστημα στο νερό και προτού προλάβουν να συλλέξουν πολύτιμα στοιχεία πρέπει να αναδυθούν και πάλι στην επιφάνεια. Είναι σαν να προσπαθούν να μελετήσουν τη ζούγκλα του Αμαζονίου και ύστερα από μία ώρα να φεύγουν με ελικόπτερο» αναφέρει γλαφυρά ο Ρουζερί.

« Κατά τη διάρκεια της τελευταίας 50ετίας ανακαλύψαμε ότι στον βυθό υπάρχουν εποχές, φυτά που ανθίζουν, έρημοιή δάση με έντονη ζωή. Το SeaΟrbiter θα προσφέρει στους ερευνητές ένα μόνιμο “παράθυρο” στο τι ακριβώς υπάρχει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας» συμπληρώνει ο 64χρονος αρχιτέκτονας.

Βραβείο σε Έλληνα επιστήμονα της NASΑ

Ελληνάς αστροφυσικός , σχεδιάσε και κατασκεύασε ενα ρομποτικό εξοπλισμό ο όποιος χρησιμοποίειται για την λήψη και ανάλυση δειμάτων και το υπέδαφος του Άρη.

Πρόκειται για τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Σικάγο και στέλεχος της NASA από το 1960, Δρ. Αθανάσιο Οικονόμου, είναι ο υπεύθυνος σχεδιασμού του ειδικού εξοπλισμού για τα διαπλανητικά διαστημόπλοια που αποστέλλονται προς εξερεύνηση των πλανητών.

Με επιστημονικά όργανά του έχουν εξοπλιστεί τα διαστημόπλοια πολλών αποστολών της ΝΑSΑ στη Σελήνη, τον Άρη και τον Κρόνο.

Είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται ότι οι κομήτες περιέχουν αμινοξέα, οι οποίοι συνδυάζονται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν τις πρωτεΐνες, δηλαδή, τα βασικά λειτουργικά και δομικά μόρια των ζωντανών οργανισμών.

Στον έλληνα αστροφυσικό θα απονεμηθεί το Βραβείο «Νίκη 2009», από το ερευνητικό και εκπαιδευτικό Ινστιτούτο «Athens InformatioT2echnology» (ΑΙΤ).

Ζώα που χάθηκαν για πάντα

Ορισμένα είδη ζώων έχουν χαθεί για πάντα. Μέσα στον τελευταίο αιώνα, μερικά πρόλαβαν να φωτογραφηθούν όσο ακόμη ζούσαν.

Ανάμεσά τους είναι ο Χρυσός Φρύνος που ζούσε σε τροπικά δάση στην Κόστα Ρίκα. Δεν έχει αναφερθεί κανένας από το 1989, επομένως θεωρείται ότι έχει εκλείψει. Αιτία για την εξαφάνισή τού αλλά και για τη γενικότερο μαρασμό των αμφίβιων πληθυσμών είναι η κλιματική αλλαγή.

Το τελευταίο από ένα άλλο πανέμορφο ζώο πέθανε το 1883 σε ζωολογικό κήπο του Λονδίνου. Πρόκειται για το Quagga, ένα είδος ζέβρας, με καφέ χρώματα και τις χαρακτηριστικές ρίγες στο κεφάλι του και μέχρι το μέσο του κορμού. Το Quagga ήταν στόχος κυνηγών για το μοναδικό του δέρμα, ώσπου εξαφανίστηκε εντελώς!

Το Περιστέρι Εκτοπιστής, υπήρξε το πολυπληθέστερο είδος πτηνών της Βόρειας Αμερικής. Έχουν αναφερθεί στοιχεία που δείχνουν ότι ήταν τόσο πολλά που για να περάσει ένα σμήνος τους από μία περιοχή σε άλλη χρειάζονταν τρεις μέρες! Αυτό το πουλί, με τη συρρίκνωση των δασών εξ' αιτίας της ανεξέλεγκτης υλοτομίας και της εξάπλωσης των πόλεων, αλλά και κυρίως επειδή θεωρήθηκε φθηνή τροφή για τους φτωχούς και τους σκλάβους, οδηγήθηκε στην εξαφάνιση.

Βίντεο του 1933 χωρίς ήχο, δείχνει μία Τίγρη της Τασμανίας, ένα είδος σαρκοφάγου μαρσιποφόρου λύκου που έζησε στην Αυστραλία και την Τασμανία. Με την παρότρυνση της πολιτείας κυνηγήθηκε μέχρι εξόντωσης του είδους, γιατί θεωρείτο κίνδυνος για τα κοπάδια και τα οικόσιτα ζώα. Φυσικά, είχε ωραιότατα χρώματα και ρίγες και σίγουρα δε θα έμενε ανεκμετάλλευτη και για το δέρμα της. Η τελευταία του είδους πέθανε σε ζωολογικό κήπο της Αυστραλίας το 1936.


Δυστυχώς, το φαινόμενο του θερμοκηπίου η ασυδοσία και η έλλειψη πολιτικής επιφυλάσσουν την ίδια μοίρα και για πολλά άλλα ζώα και φυτά. Επίσημα στοιχεία παρουσιάζουν τα είδη που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο. Ας ελπίσουμε ότι τα παιδιά μας δε θα βλέπουν σε ανάλογα βίντεο την Πολική αρκούδα, το Δελφίνι, το Γάιδαρο (ναι, είναι κι αυτός είδος προς εξαφάνιση) και θα τους λέμε ότι κάποτε ζούσαν κι αυτά...

Κυάλια και αστρονομικές παρατηρήσεις

Τα κυάλια πέρα από συσκευή κατάλληλη για επίγεια παρατήρηση, μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να αποδειχθούν άξιοι εναλλακτικοί αντικαταστάτες των τηλεσκοπίων αν και στις περισότερες περιπτώσεις λειτουργούν συμπληρωματικά με αυτά. Θα εξηγήσουμε παρακάτω τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία των κυαλιών σε σχέση με τα τηλεσκόπια, καθώς και κάποιες συμβουλές για να κάνετε τις παρατηρήσεις πιο εύκολα.

Τα κυάλια αποτελούν την πρώτη επιλογή για τον ερασιτέχνη παρατηρητή, όντας πιο εύκολα στη χρήση, αφού οι δύο φακοί καλύπτουν μεγάλο εύρος χώρου του ουρανού, σε αντίθεση με τα τηλεσκόπια που ο αντικειμενικός φακός καλύπτει ένα μόνο μικρό μέρος, πολλαπλασιάζοντας τις πιθανότητες να χαθείτε στην απεραντοσύνη του ουρανού. Ένα δεύτερο σημείο που πρέπει να σταθούμε, έχει να κάνει με τη φορητότητα που εξασφαλίζει μια μικρή συσκευή σαν τα κυάλια, αφού μπορείτε να τα μεταφέρετε στο βουνό, στο σπίτι στο εξοχικό και όπου αλλού σας βολεύει για να κάνετε αστρονομική παρατήρηση.

Στα αρνητικά στοιχεία της παρατήρησης του νυχτερινού ουρανού με κυάλια, είναι σαφώς οι χαμηλότερες επιδόσεις σε σχέση με την ουράνια παρατήρηση που θα πραγματοποιήσετε με το τηλεσκόπιο. Λόγω της μικρής μεγέθυνσης που προσφέρει, σε σχέση με τις υπέρογκες ωφέλιμες μεγενθύνσεις των τηλεσκοπίων, είναι εξαιρετικά απίθανο να δείτε καθαρά πλανήτες του ηλιακού συστήματος και μακρινούς αστέρες. Επιπλέον, τα ισχυρά μοντέλα κυαλιών με τα οποία θα έχετε καλύτερη εικόνα του ουρανού, είναι τόσο βαριά που θα χρειαστείτε τρίποδο για να παρατηρήσετε χωρίς πρόβλημα, με αποτέλεσμα να διαγράφεται ένα από τα κυριότερα θετικά του στοιχεία των κυαλιών, τη φορητότητα.

Οι περισσότεροι ερασιτέχνες αστρονόμοι χρησιμοποιούν τα κυάλια ως απαραίτητο συμπληρωματικό εξάρτημα των τηλεσκοπίων. Τι εννοοούμε με αυτό; Προτού στήσετε το τηλεσκόπιο μπορείτε να σκανάρετε τον ουρανό αν είναι καθαρός και κατάλληλος για αστρονομική παρατήρηση. Επιπλέον, λόγω του μεγαλύτερου εύρους πεδίου που προσφέρουν, μπορείτε να εντοπίσετε αρχικά τον αστερισμό που επιθυμείτε με τα κυάλια και κατόπιν να στρέψετε το τηλεσκόπιο προς την κατεύθυνση αυτή, κάνοντας τη παρατήρηση πιο εύκολη!

Απαραίτητη προυπόθεση για να κάνετε κάποια στρονομική παρατήρηση με τα κυάλια, είναι η διάμετρος των αντικειμενικών τους φακών να είναι μεγαλύτερη από 35mm. Επιπλέον, να αναφέρουμε ότι τα κυάλια με zoom που έχουν πολύ καλές επιδόσεις στην επίγεια παρατήρηση, δεν προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο στην αστρονομική παρατήρηση, ενώ τα οπτικά τους θα είναι υποδυέστερα σε σχέση με τα κυάλια σταθερής μεγέθυνσης στην ίδια κατηγορία τιμής.

Δείτε μερικές προτάσεις για κυάλια στo www.caelesteshop.gr ή τηλεφωνήστε μας στο 210-9469677 για να σας προτείνουμε περισσότερα κυάλια για επίγεια ή ουράνια παρατήρηση.

Ένα γυροσκόπιο στο κεφάλι μας... (Μέρος Δ΄)

Ναυτία κίνησης

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν υποστεί σε κάποια στιγμή της ζωής τους τις συνέπειες της ναυτίας και έχουν γνώση των συμπτωμάτων της. Η ναυτία κίνησης είναι πολύ διαδεδομένη εδώ και αιώνες στα πληρώματα και τους επιβάτες των πλοίων. Αρκετές θεωρίες έχουν προταθεί που να ερμηνεύουν τα συμπτώματα δυσφορίας που αυτή προκαλεί. Οι πιο πρόσφατες θεωρίες υποστηρίζουν ότι τόσο η ναυτία όσο και ο αποπροσανατολισμός στο χώρο είναι αποτελέσματα της οπτικο-αιθουσαίας αναντιστοιχίας.

Ο επιβάτης μιας καμπίνας ενός πλοίου θα υποστεί αυτή την αναντιστοιχία κάθε φορά που το πλοίο κινείται, από τη στιγμή που το οπτικό σκηνικό μετακινείται προς την κατεύθυνση της κίνησης του σώματος, και όχι αντίθετα. Μέθοδοι οι οποίες προτείνονται για την αντιμετώπιση της ναυτίας στη θάλασσα, όπως το να κλείσει κανείς τα μάτια του ή να παρατηρήσει τον σταθερό ορίζοντα, βοηθούν στο να περιοριστεί αυτή η αναντιστοιχία. Η ανάλυση των συνθηκών οι οποίες προκαλούν τη ναυτία στο αυτοκίνητο είναι επίσης συνεπής με αυτή την υπόθεση. Οι επιβάτες που βρίσκονται στο μπροστινό κάθισμα ενός αυτοκινήτου αναφέρουν σπανιότερα συμπτώματα ναυτίας σε σχέση με τους επιβάτες των πίσω καθισμάτων. Αυτό αποδίδεται στο γεγονός ότι η θέα από το πίσω κάθισμα περιλαμβάνει περισσότερο στοιχεία από το εσωτερικό του αυτοκινήτου, τα οποία μετακινούνται μαζί με την κίνηση του οχήματος προκαλώντας αναντιστοιχία σημάτων ανάμεσα στο οπτικό και το αιθουσαίο σύστημα. Το να διαβάζει κανείς μέσα σε ένα αυτοκίνητο επίσης αυξάνει το ποσοστό του οπτικού πεδίου το οποίο μετακινείται μαζί με την κίνηση του οχήματος, κάτι το οποίο επαυξάνει τα συμπτώματα των πιο ευάλωτων επιβατών. Οι επιβάτες ενός πλοίου όταν παρατηρούν τον ορίζοντα συνήθως αναφέρουν ότι τα συμπτώματα της ναυτίας είτε εξαλείφονται, είτε περιορίζονται.

Μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση της ναυτίας κίνησης είναι η ναυτία προσομοιωτών (Simulator sickness) (McCauley, 1984). Ορισμένοι πιλότοι, παρότι σπάνια αναφέρουν συμπτώματα ναυτίας σε πραγματικές πτήσεις, παρόλα αυτά αναφέρουν τέτοιου είδους συμπτώματα στους προσομοιωτές. Αυτό το φαινόμενο επιδέχεται ερμηνείας στα πλαίσια της υπόθεσης της αναντιστοιχίας. Παρότι τα οπτικά ερεθίσματα που δέχεται αναπαριστούν επακριβώς εκείνα τα οποία ισχύουν και σε πραγματικές συνθήκες, απουσιάζουν εν τούτοις εκείνα που προέρχονται από το αιθουσαίο σύστημα.

Ουσιαστικά, η εμπειρία σε ένα συγκεκριμένο πρότυπο αλληλεπίδρασης διαμορφώνει ένα πλαίσιο για το τι να αναμένει κανείς, έτσι ώστε κάθε απόκλιση από αυτό να θεωρείται αναντιστοιχία. Αυτή η εκδοχή είναι σε συμφωνία με αυτό που όλοι έχουμε παρατηρήσει, ότι οι επιβάτες ενός πλοίου είναι πιο πιθανό να αισθανθούν ναυτία σε σχέση με το πιο εξοικειωμένο πλήρωμα, και ότι η ευαισθησία στην κίνηση του πλοίου ελαττώνεται όσο κανείς εκτίθεται σε αυτήν. Όταν επιστρέφει κανείς στο έδαφος μπορεί να δοκιμάσει αρχικά ήπια συμπτώματα ναυτίας (ναυτία αποβίβασης).

Ο αποπροσανατολισμός στο χώρο και η ναυτία κίνησης αποτελούν μείζον ζήτημα στο επιστημονικό πεδίο της βιο-μηχανολογίας (Human Factors Engineering). Επειδή η όραση είναι η κυριαρχούσα αίσθηση ανάμεσα στους ανθρώπους, κάθε παρέκκλιση από το «κανονικό» πρότυπο των οπτικών εισιόντων η οποία αντίκειται στις καλά-μαθημένες (από την πείρα) συνήθειες μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες.

Τέλος, όσο η τεχνολογία εξελίσσεται θα αυξάνει αναμφίβολα και η ανάγκη για περαιτέρω κατανόηση της λειτουργίας του ανθρώπου. Για παράδειγμα, ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα στις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις είναι η ναυτία που δοκιμάζει ένας αστροναύτης κατά τη διάρκεια των αρχικών σταδίων έλλειψης βαρύτητας. Οι επιστήμονες οι οποίοι έχουν εντρυφήσει σε αυτό το ζήτημα υποψιάζονται ότι υπεύθυνη γι αυτό είναι η αναντιστοιχία ανάμεσα στο αιθουσαίο σύστημα το οποίο είναι ευαίσθητο στην αλλαγή θέσης και σε εκείνο που είναι ευαίσθητο στην κίνηση.